حدیث شریف معراج

                            << بسم الله الرحمن الرحیم >>

 

حضرت امامزاده عبدالعظیم حسنی (ع) ((مدفون در شهر ری )) روایت کرده است از حضرت امام نهم : امام محمد تقی جواد الائمه (ع) از پدرش امام رضا (ع) از پدرش امام موسی کاظم (ع) از پدرش حضرت امام جعفر صادق (ع) او از پدرش امام محمد باقر (ع) از پدرش حضرت امام حسین (ع) سید الشهداء از پدرش حضرت امیر المومنین علی بن ابی طالب (ع) که آن حضرت فرمود : روزی من و فاطمه به خدمت حضرت رسول (ص) رفتیم و آن حضرت را بسیار گریان یافتیم ، عرض کردم پدر و مادرم فدای تو باد یا رسول الله چه چیز سبب گریه شما شده است ؟

فرمود : یا علی شبی که مرا به آسمان بردند ، زنانی چند از امّت خود را در عذاب شدید دیدم پس از حالت آن ها تعجّب  کردم و از شدّت عذاب آن ها گریستم .

زنی را دیدم که به موهایش آویخته و مغز سرش می جوشید . و زنی را دیدم که به زبانش آویخته و آب داغ جهنّم در حلقش ریخته می شد ، و زنی را دیدم که به پستان آویخته بود ، و زنی را دیدم که گوشت بدن خودش را می خورد و آتش از زیر بدنش شعله می کشید

و زنی را دیدم که پاهایش بسته شده بود و مارها و عقرب ها بر او مسلط گردیده بودند .

و زنی را دیدم که کر و کور و لال ، در تابوتی از آتش مغز سرش از بینی او بیرون می آید و بدنش از مرض (خوره ) و پیسی پاره پاره بود .

و زنی را دیدم که در تنوری از آتش بر پاهایش آویزان بود و زنی را دیدم که گوشت بدن او از جلو و عقب با قیچی های آتشین بریده می شد و زنی را دیدم که صورت و دست هایش می سوخت و روده های خود را می خورد و زنی را دیدم که سرش سر خوک بود و بدنش بدن علاق و بر او هزار هزار نوع عذاب بود

و زنی را دیدم که به صورت سگ ، آتش در پشتش داخل می شد و از دهانش بیرون می آمد و ملائکه سر و بدنش را با گرز های آتشین می کوبیدند .

 

حضرت فاطمه ( ع ) فرمود :

ای حبیب من و ای نور دیده من ، به من خبر بدهید روش ایشان چه بوده است که خدای تعالی این نوع عذاب را بر ایشان مسلط گدانیده است ؟

حضرت رسول الله (ص) فرمود :

ای دخترم ، آن زنی که به مو آویخته شده بود ، موی خود را از مرد نا محرم نمی پوشانیده است ، آن زنی که به زبان اویخته شده بود ، با زبانش شوهرش را آزار می داده است و آن که به پستان آویخته شده بود ، از انجام وظایف زنا شویی خودداری می ورزیده است و آن زنی که به پاهایش بسته شده بود : از خانه شوهر بی اجازه بیرون می رفته است .

و زنی که گوشت بدن خود را می خورد : برای مردم زینت می کرده است و زنی که دست هایش به پاهایش بسته شده بود و مار ها و عقرب ها بر او مسلط شده بودند : اوکسی است که خود را نمی شسته است و لباس هایش را پاک نمی کرده و غسل حیض و جنابت انجام نمی داده و بدنش را از نجاست ها پاک نمی کرده و نماز را سبک می شمرده است .

و آن زنی که کور و کر و لال بود : از زنا فرزند پیدا کرده و به گردن شوهر خود انداخته بود .

و آن زنی که گوشت بدنش با قیچی های آتشین قیچی می شد: خود را به مردان نا محرم نمایش می داده که به او رغبت کنند و آن زنی که صورت و بدنش می سوخت و روده های خود را می خورد : زنی بود که مرد و زن نا محرم را به یکدیگر می رسانیده است و آنکه سرش سر خوک بود و بدنش الاغ بود : سخن چین و بسیار دروغ گو بود .

و آن که به صورت سگ بود و آتش در پشتش داخل و از دهانش خارج می شد : خواننده و آوازه خوان و حسود بوده است .

پس حضرت رسول (ص) فرمود : وای بر زنی که شوهر خود را به خشم آورد و خوشا به حال زنی که همسرش از او راضی باشد . ( منبع : طرف الاخبار ) .

 

..................................................................والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته

 

برای تعجیل در فرج مولانا مهدی(عج) صلوات 

 

پرهیز از جایگاه تهمت

                                           << بسم الله الرحمن الرحیم >>

من وضع نفسه مواضع التهمه فلايلومن من اءساء به الظن .
ح /159
ترجمه : كسى كه خود را در معرض بد نامى و جايگاه تهمت قرار مى دهد،نبايد كسى را كه به او گمان بد مى برد، ملامت كند .
شرح : يكى از دستورهاى اسلامى اين است كه : مسلمان مؤ من نبايد فقط به اين كه كار بد نمى كند و حرف بد نمى زند، راضى و خشنود باشد.

 بلكه بايد از شنيدن حرف بد و ديدن كار بد نيز خوددارى كند. يعنى اگر در مكانى ، عده يى ، سخنان را بشنود. يا اگر در جايى كارهاى گناه آلود انجام شود، نبايد در آنجا درنگ كند .
امام عليه السلام نيز، بر اساس همين دستور اسلامى ، شيعيان خود را راهنمايى فرموده است . طبق فرمايش امام (ع ):

 مسلمان مؤ من ، نبايد به جاهايى برود، كه در آنها، كارهاى زشت و گناه آلود انجام مى گيرد. مثلا هرگز نبايد به قمارخانه يا مشروب فروشى برود.

 زيرا با رفتن به چنين مكانهايى ، به جايگاه تهمت قدم مى نهد و خود را در معرض بد نامى قرار مى دهد.

 يعنى هر چند هم كه خود او، اهل قمار و مشروب نباشد، وقتى در چنان مكانهايى ديده شود، مورد بد گمانى قرار خواهد گرفت .

 و ديگران كه از باطن او خبر ندارند، ممكن است تصور كنند كه او نيز اهل قمار و مشروب است و به اين ترتيب ، به او تهمت قمار بازى و ميگسارى بزنند .
روشن است كه اگر چنين وضعى پيش بيايد، كسى كه مورد تهمت قرار گرفته ، نبايد كسانى را كه به او بد گمان شده و تهمت زده اند، ملامت كند.

 زيرا، تقصير از خود اوست ، كه با قدم گذاشتن به چنان مكانهايى ، در دل ديگران ، نسبت به خود بد گمانى ايجاد كرده است .

برای تعجیل در فرج صلوات

اندرز پذیری

                                            <<بسم الله الرحمن الرحیم >>

و لا تكونن ممن لا تنفعه العظة الا اذا بالغت فى ايلامه ، فان العاقل يتعظ بالاداب و البهائم لا تتعظ الا بالضرب
نامه / 31

ترجمه : از كسانى مباش كه اندرز نمى پذيرند مگر هنگامى كه آزار و عذابى به آنها برسد. شخص عاقل ، باادب و ملايمت اندرز مى پذيرد، و چهار پايان هستند كه جز با كتك ، فرمان نميبرند و به راه نمى آيند .
شرح : انسان كه برترين مخلوق خداوند است ، و بهمين جهت اشرف مخلوقات نام گرفته ، با ساير جانداران ، تفاوتهاى بسيار دارد. يكى از مهمترين تفاوتهاى انسان با حيوانات ، اين است كه انسان اندرزپذير نيستند، و صاحب با نگهبان حيوانات و چهارپايان ، ناچار مى شوند كه به ضرب چوب و شلاق ، آنها را به راه بياورند و از خطر و ناراحتى ها دور سازند .
انسان عاقل ، ميداند كه پدر و مادر، يا معلم ، يا ساير بزرگترها، كه بيش از او دانش و تجربه دارند، جز خير و صلاح او را نميخواهند و به همين دليل ، هر گاه ببينند كه كودك خردسال يا شاگرد كوچكشان به راه خطا مى رود، او را اندرز ميدهند و سعى مى كنند با ارشاد و راهنمايى ، از خطا و خطرها، دورش كنند .
در چنين مواقعى ،انسان اگر عاقل باشد، با زبان خوش و ملايم ، اندرز بزرگترها را مى پذيرد و مؤ دبانه به راهنمايى آنها گردن مى گذارد. اما، گاهى ، كسانى هم پيدا مى شوند كه بر خلاف انتظار، اندرز افراد خيرخواه را خطاى خود، ادامه مى دهند .
حتما شما هم ديده ايد كه گاهى ، پدر و مادر، مجبور مى شوند فرزند خود را، به خاطر آن كه با زبان خوش اندرز نپذيرفته است ، با تنبيه بدنى و كتك و خشونت تربيت كنند . در حاليكه انسان عاقل ، هرگز كارى نمى كند كه با او مانند حيوانات و چهارپايان رفتار كنند و با كتك به راهش بياورند. بلكه باادب و ملايمت ، اندرز بزرگترها را مى پذيرد، و با خوبى و خوشى ، به راهى ميرود، كه سعادت و خوشبختى او، در آن است .

برای تعجیل در ظهور  آقا صاحب الزمان (عج)صلوات ..........

نامه سرگشاده آيت ‏الله العظمي مکارم ‏شيرازي به مجلس ‏خبرگان رهبري(قبل از موت آیت الله مشکینی)

بسمه تعالى

حضرت آية الله آقاى مشكينى

رياست محترم مجلس خبرگان دامت تأييداته

با اهداء سلام و تحيّت;

ضمن تشكر از زحمات جنابعالى و ساير برادران عزيز لازم ديدم به عنوان اداء يك وظيفه شرعى نكته اى خدمتتان عرض كنم و آن اين كه يكى از وظائف اصلى خبرگان محترم پاسدارى از كيان رهبرى است و آن ميسر نمى شود جز با حفظ كيان نظام اسلامى و رفع موانع از آن.

 

بر اين اساس متأسفانه اخيراً حركت مرموز و شديدى براى تخريب مبانى اخلاقى و فساد جوانان ديده مى شود كه ممكن است اين سيل بنيان كن همه چيز را با خود ببرد، از گسترش مواد مخدر گرفته تا پخش سى دى هاى بسيار مستهجن و بدآموز به صورت رايگان يا بسيار ارزان و فعال شدن سايت هاى بسيار بدآموز اينترنتى و ماهواره ها و مطبوعات طرفدار آنها و مسأله بد حجابى كه به سوى بى حجابى پيش مى رود و تشكيل مجالس جشن عروسى به صورت زمان طاغوت يا بدتر از آن و حتى آلوده كردن بعضى از مجالس عزادارى با آهنگ هاى ترانه ها و مانند آن، و مع الاسف فضا را به صورتى در آورده اند كه امر به معروف و نهى از منكر عملا در آن بسيار مشكل شده است و يك حالت انفعالى و مرعوبيت خطرناك جاى آن را گرفته است.

اگر اين جريان فقط اخلاق جامعه را هدف  قرار مى داد يك مصيبت بزرگ بود ولى مهمتر از آن اين كه قرائن و شواهد نشان مى دهد كه تمام اينها در راستاى مذهب زدائى و عريان سازى از اعتقادات دينى و عقب زدن اسلام از متن جامعه است كه يك فاجعه محسوب مى شود.

به يقين هنگامى كه مسأله بيكارى و گاه فساد ادارى به آن افزوده شود ابعاد فاجعه روشنتر مى گردد.

نقشه دشمنان خارجى در اين زمينه كاملا حساب شده است. زيرا هرگاه جامعه مخصوصاً نسل جوان در امواج فساد غرق شود هرگونه مقاومت در برابر هجوم بيگانه در هم شكسته خواهد شد و راه براى سلطه آنها هموار مى گردد.

محاسبه دشمنان داخلى نيز همين گونه است آنها بهترين راه براى براندازى نظام را بى تفاوتى مردم نسبت به دين و ارزش هاى دينى ديده اند.

آيا وقت آن نرسيده است كه برنامه دقيقى براى مبارزه با اين پديده شوم تنظيم كنيم. اينجانب از اين بيمناكم كه تجربه تلخ اندلس بار ديگر در كشور ما تكرار شود و مقاومت ها از ميان برود و دشمن بر همه چيز مسلط گردد و خداى نكرده مشمول شعر معروف شاعر آن زمان شويم كه به آخرين حاكم اندلس هنگامى كه به خاطر از دست رفتن حكومت اسلامى اشك مى ريخت گفت:

اِبكِ مثل النساء ملكاً عظيماً *** لم تحافظ عليه مثل الرجال

از اطاله سخن و شايد ادبيات نامناسب كه از سوز دل سرچشمه گرفت بسيار از جنابعالى و همه عزيزان معذرت مى طلبم.

وفقكم الله لمرضاته و ايّدكم بتأييداته

(( و این همه بی اعتنایی به مجتهدین و رعایت نکردن دستورات و توصیه های ایشان  تا کی ؟ به همین علت است که اسلام در جمهوری اسلامی هر روز غریب تر از دیروز می شود !!))

شما مسئولین محترم وظیفه دارید به دستورات مراجع تقلید عمل کنید و عمل نمی کنید و قطعا اول از همه لطمات جبران ناپذیر این بی مسئولیتی ها را خودتان خواهید چشید .

اللهم عجل لولیک الفرج (صلوات )

خشنودی از کار بدکاران

                                         <<بسم الله الرحمن الرحیم >>

 قال علی (ع) : الراض بفعل قوم كالداخل فيه معهم و على كل داخل فى باطل اءثمان اثمالعمل به و اثم الرض به

ح / 154
ترجمه : هر كس كه به كار گروهى ازمردم خرسند باشد، مانند آن است كه در آن كار،با آنها همراهى كرده است ، هر كس در كار نادرست همراهى كند، براى او دو گناه خواهد بود: گناه همكارى در آن كار نادرست ، و گناهرضايت دادن به انجام آن .
شرح : اسلام ، دينى است كه پيرامونخود را، همواره از زندگى كردن و حصارهاىخلوت و تنهائى و سر بردن در چهار ديواريهاى در بسته ، باز ميدارد. و در مقابل ، همه را به زندگى اجتماعى دعوت ميكند.براى يك چنين زندگى اجتماعى برادرانه ايى، كه در آن همه نسب به يكديگر وظايف و مسئوليتهايى دارند قوانين كاملى نيز قرار داده ، كه جلوه هاى گوناگون آن ، در تعاليمدرخشان اسلامى ديده مى شود.
بر اساس اين قوانين ، خوب بودن و خوب زيستن ، تنها اين نيست كه ما،خود را از همه كناربكشيم ، و در خلوت و تنهايى مشغول عبادت شويم و كارى به كار ديگران و ساير افراد جامعه نداشته باشيم . چه ، در اين صورت ،حتى اگر هيچ گناهى از ما سر نزند، بازدر گناهى كه ديگران ، در كنار ما و مقابل چشمان ما انجام ميدهند، شريك و سهيمخواهيم بود. بهبيان ديگر، يك مسلمان مؤ من واقعى ، نبايد در برابر كارهاى باطلو نادرست ديگران نيز، ساكت بنشيند و هيچ اقدامى نكند.چون اين سكوت ، دليل آن است كه او، با انجام آن كارهاى باطلمخالفتى ندارد و كسى كه مخالف امرى نباشد،بطور طبيعى ، به انجام آن امر، رضايت داده است . و راضى بودن به انجام كار ديگران نيز مانند آن است كه خود او هم در آنكار، شركت و دخالت داشته است .
از اين روست كه امام عليه السلام ميفرمايد: مسلمانان مؤ من حق نداردساكت بنشيند و شاهد و تماشاگركارهاى باطل ديگران باشد.چون در آنصورت ، از او دو گناه سرزده است . يك گناه همان رضايت دادن به انجام آن كار است ، وگناه ديگر آن است كه با چنين رضايتى ، خوداو نيز، در آن كار نادرست بصورت همكار و همراه در آمده و در حقيقت مثل آن است كه خود نيز، در انجام آن گناه ، شركت و همكارى داشته است .

اللهم عجل لولیک الفرج (صلوات برای تعجیل آقا بفرستید ) ..

چرا بنده دیگران ؟

                                             << بسم الله الرحمن الرحیم >>

 قال علی (ع) : و لا تنكن عبد غيرك و قد جعلك الله حرا نامه /31

ترجمه : بنده ديگرى مباش ، كه خدا،تو را آزاده آفريده است .

شرح : خداوند، انسان را به صورت موجودى آزاد،و داراى شخصيت وعزت نفس آفريده است . و به او عقل و شعور، و نيروى درك و دريافت ، و قدرت اراده بخشيده است ، تا انديشه خود را به كاراندازد، از نيروى بدنى خود استفاده كند، و باقدرت فكر، و تن دادن به كار و تلاش ، در كمال آزادى و سربلندى ، زندگى شرافتمندانه يى را دنبالكند. در آفرينش خدا، هيچ انسانى از ديگرى برتر و باارزش تر، يا كمتر و بى مقدارتر نيست . بنابر اين ، هيچ انسانى حق نداردكه ديگران را بنده خود سازد، و هيچ انسانی هم حق ندارد خود را به صورت بنده ديگران در آورد. زيرا بندگى ، تنها در برابر خداوند متعال شايسته است ، و جز خدا،هيچكس ‍ شايسته آن نيست كه انسانى ، در برابرش، خود را دچار ذلت و زبونى كند و مانند بنده ناتوان و بيمقدارى ظاهر شود.
البته كسى كه عزت داشته باشد، و ارزش انسانى خود را بشناسد، به آزادى گرانقيمتى كه خداوند به او ارزانى داشته ،احترام خواهد گذشت . چنين فردى ، هميشه به نيروى فكر و قدرت كار و تلاش خود متكى خواهد بود، به آنچه در يك زندگى شرافتمندانه نصيبش ميشود قناعت خواهد كرد، و درنتيجه ، همواره سربلند و آزاد خواهد زيست .
اما افراد ذليل و بى شخصيتى هم پيدا مى شوند، كه به خاطر مال دنيا، در برابر ثروتمندان يا صاحبان مقام وقدرت ، به زانو مى افتند، سر تعظيم فرودمى آورد، و بصورت بنده يى ذليل و بى ارزش ظاهر مى شوند، تا شايد از ثروت و مقام آن افراد بهره يى ببرند و بيش از حدلياقت خود، مال و مقامى بدست آورند.
امام عليه السلام ، اينگونه افراد را نكوهش مى كند و به همه مسلمانان هشدار مى دهد كه : مبادا آزادى و ارزش انسانى خود را، كه خداوند به شما ارزانى داشته است ، پايمال كنيد و به طمع مال و مقام ، در برابر انسانى همچون خودتان ، بندگى كنيد، زيرا خداوند، همه انسانها را آزاد و يكسان آفريده است .

تنگدستی و پاکدامنی یا ثروت و زشت کاری ؟

                                           <<بسم الله الرحمن الرحیم >>

 قال علی علیه السلام : و الحرفته مع العفته خير من الغنى مع الفجور .
نامه /31  نهج البلاغه
ترجمه : كارگرى ، همواره با پاكدامنى ، بهتر از داشتن ثروتى است كه با گناهكارى به دست آمده باشد .

شرح : بسيارى از ثروتمندان هستند، كه به خاطر داشتن مال و دارايى فراوان ، ظاهرا همه گونه وسايل راحت و آسايش را در اختيار دارند. اما در حقيقت ، آنها، نه تنها آسوده و راحت نيستند، نه تنها در خوشى و خوشبختى به سر نمى برد، بلكه روز و شب خود را، با رنج و اضطراب مى گذرانند، و عمرشان در دلهره و نگرانى طى ميشود. زيرا بيشتر ثروتمندان ، مال و دارايى خود را، از راههاى حرام و آلوده به گناه ، به دست آورده اند. امام عليه السلام ، در جايى ديگر فرموده است : هر جا ثروتى هنگفت انباشته شده باشد، حتما در كنار آن ، حق پايمال شده گروهى از محرومان جامعه ، دفن شده است معنى اين سخن آن است كه : كمتر ممكن است ثروتى پيدا شود كه تمام آن ، از راه حلال بدست آمده باشد. بيشتر كسانى كه به ثروت هاى هنگفت مى رسند، حق مردم محروم و مستضعف را پايمال كرده و مال ديگران را خورده اند يعنى از راههايى مانند دزدى ، كم فروش ، گران فروش ، احتكار(يعنى : انباركردن و مخفى كردن نگاه داشتن اجناس مورد نياز مردم ، و به وجود آوردن قحطى ، و سپس فروختن آن اجناس به چند برابر قيمت )، يا خوردن مال افراد ضعيف ، بيوه زنان ، يتيمان و امثال آنها، و خيانت كردن به افراد ملت به مال و دارايى رسيده اند .
چنين ثروتى ، كه از راههاى ناپاك و نادرست بدست آمده ، آلوده به گناه است و كسى كه چنين ثروتى دارد، اگر هم در ظاهر، راحت و آسوده زندگى مى كند، در باطن ، آرامش و آسايش ندارد و تمام ساعات روز و شبش ، در وحشت و اضطراب مى گذرد. از يك طرف ، ترس از خدا، و حساب و كتاب روز قيامت او را مى ترساند و آرامشش را بهم ميزند، و از طرف ديگر، دائما وحشت آن را دارد، كه مبادا مردم محروم و ستمديده ، راز دزدى و مال مردم خورى و خيانت او را بفهمند، و براى گرفتن حق خود، بر سرش بتازند و حكم عدالت اسلامى را، درباره اش اجراء كنند .
اما كسى كه كار كم در آمدى دارد، ولى با تقوى و پاكدامنى آنرا انجام ميدهد، و به خيانت و ظلم آلوده نمى شود، دل راحت و فكر آسوده دارد، چنين كسى ، چون درآمدش حلال و پاك است ، حقى را پايمال نكرده و مال كسى را نخورده است ، كمترين نگرانى و دلهره و وحشتى هم ندارد. اگر سفره اش ‍ رنگين نيست ولى در عوض با وجدان پاك كابوسهاى وحشت آور و سبكبار بيدار مى شود، و خوشبختى واقعى را با تمام و جودش حس ميكند .
بخاطر همين است كه امام عليه السلام نيز، كار كم در آمد، ولى همواره با پاكدامنى را از ثروتى كه همواره با گناه باشد، بهتر شمرده اند .

اللهم عجل فرج مولانا امام المهدی المنتظر ....

لزوم شناخت رفیق راه و همسایه ..

                                         << بسم الله الرحمن الرحیم >>

 قال علی (ع) : سل من الرفيق قبل الطريق و عن الجار قبل الدار

نامه /31
ترجمه : پيش از آنكه درباره راه بپرسى ، درباره رفيق راه بپرس ، و پيش ‍ از آنكه خانه انتخاب كنى درباره همسايه پرس و جو كن .
شرح : بر اساس اين فرمايش امام عليه السلام ، در زبان فارسى هم ضرب المثلى رواج يافته است كه مى گويند:بگورفيقت كيست ، تا بگويم چگونه آدمى هستى . و شاعرى ، همين معنى را به شعر درآورده است :

تو، اول بگو: با كيان زيستى ؟

پس آنگه ، بگويم كه : تو، كيستى !

سخن امام ، اين هشدار را مى دهد كه : انسان بايد دقت كند و هنگام سفر، از رفيق راه و همسفر بد و فاسد، پرهيز و دورى جويد، و همچنين هنگام انتخاب خانه ، مراقبت كند، تا با اشخاصى نادرست و گمراه ، همسايه نشود. زيرا، همسفر فاسد و همسايه گمراه ، علاوه بر زيانها و ناراحتيهايى كه توليد مى كنند، بر اثر همراهى و همنشينى و معاشرت پى در پى ، در روحيه انسان ، تاءثير بد مى گذارند. و چه فاسد، خود نيز، اندك اندك و ندانسته ، به فساد و گمراهى كشيده ميشود. به همين دليل ، ما بايد مراقب باشيم و در هر كارى كه انجام ميدهيم ، با كسانى همراهى و همفكرى كنيم كه مطمئن باشيم درستكار و با ايمان و پاك و نيك كردارند.
اين سخن ، ميتواند ما را، در اين جهت نيز راهنمائى كند كه : هر گاهدر انتخاب راهى و انجام كارى دچار شك و ترديد شديم ، يا اگر ديديم كه خودمان ، قادر به انتخاب راه درست نيستيم ، بهتر است پيش از آنكه با چشم بسته بهراهى برويم يا شروع به كارى كنيم ، افراد ديگر را درنظر بگيريم . يعنى ببينيم كسانى كه عقل ودرايت و ايمان و پارسايى آنها ثابت شده است ، چه كار ميكنند و از كدام راه مىروند، تا ما نيزهمان راه را در پيش گيرم . به اين ترتيب ، علاوه بر آنكه به گمراهى و فساد دچار نمى شويم ، از وجود همراه و همنشين خوب هم بهره مند مى گرديم .

اللهم عجل فرج مولانا صاحب الزمان ......

چه بسا یک بار خوردن .....

                                            << بسم الله الرحمن الرحیم >>

 قال علی (ع) : كم من اءكله منعت اءكلات . ح /171

ترجمه :بسا كه يك بار خوردن چيزى ، تو را از خوردن بسيارى از خوردنيهاى ديگر، محروم مى كند.

شرح :گاهى كسى را مى بينيم كه سر سفره ، به غذائى ميرسد كه با وضع مزاجى آن روز او سازگار نيست و نبايد از آن بخورد. اما او نميتواند از هوس ‍ خوردن جلوگيرى كند، و از آن غذائى ناسازگار ميخورد، و چند ساعت بعد، به بستر بيمارى مى افتد. يا گاهى ، كسى ديگرى را مى بينيم ، كه ناراحتى مزاجى ندارد، ولى در خوردن غذا، چنان افراط و زياده روى ميكند كه بيمار مى شود.
در هر حال ، اينگونه افراد، بخاطر آن كه نتوانسته اند شكم خود را نگاه دارند چنان بيمار و نزار ميشود، كه تا مدتها از خوردن بسيارى از غذاها و ميوه ها و خوراكى ها محروم ميشوند. و طبق دستور پزشك تا چند روز، جز غذائى ساده ، نميتوانند به چيز ديگرى لب بزنند.
در حاليكه اگر آن يكى ناپرهيزى نميكرد، و اين يكى به افراط و زياده روى نمى پرداخت هر دو، در روزهاى بعد نيز ميتوانستند از هر نوع خوراكى استفاده كنند، و ناچار از تحمل چند روز پرهيز و محروميت نمى شدند.
اين سخن امام عليه السلام ، به یاد ما مى آورد كه : در هر كارى ، بايد به عاقبت آن هم بينديشيم و صلاح خود را تشخيص دهيم . يعنى اگر ديديم ، در كارى ، با يكبار استفاده كردن ، چندين استفاده بعدى را از دست ميدهيم ، بايد از انجام آن كار خوددارى كنيم .

حزبی کردن یا جدا کردن ؟ ؟

                                         << بسم الله الرحمن الرحیم >>

هر مسلمانی با نگاه به تاریخ اسلام به این نکته خواهد رسید که رمز تداوم جامعه اسلامی وحدت و یکپارچگی است و هر چه بیشتر در تاریخ انبیا الهی و اهل بیت بنگریم بیشتر به این نکته پی می بریم که یکی ار مهمترین سفارشات انبیا و امامان به انسان ها امر به اتحاد است .

فتح مکه توسط مسلمانان = اتحاد بین مسلمانان بود و نیز موفقیت های پی در پی مسلمانان در غزوات بعد از ان حاصل یک همفکری منظم و اتحاد بود.

 

 

با نگاهی دیگر به کل تاریخ امامان معصوم علیهم السلام در خواهیم یافت که  امامان معصوم و مخصوصا مولایمان آقا امام حسین (ع) قربانی همین بی اتحادی مسلمانان و نا برابری افکار مردم  بودند شرایط در آن زمان طوری بود که شخصی اگر شخص دیگر را در ظاهر تایید می کرد تنها خداوند متعال و امام معصوم می دانستند که واقعا تایید کرده و یا تکذیب  بله تاریخ جهان نیز به خاطر این نابرابری افکار و نفوذ شیاطین در دل مردم و از بین بردن اتحاد ایشان قربانیان بسیار به خود دیده است .

بعد از پیروزی بزرگ انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ که خود ثمره یک اتحاد ویژه بین مسلمانان بود مردم ایران همگی در دل خود به این باور رسیدند که باید با هم بودن را همیشه شعار خود کنند و این با هم بودن و اتحاد شکل پذیر نیست مگر آنکه همه مسلمانان تنها به یک هدف بنگرند و آن تلاش در جهت رضایت خداوند متعال است که از این تلاش تعبیر به حزب الله می شود . بله حزب الله یعنی برای خدا کار کردن، برای خدا فریاد زدن، برای خدا جهاد کردن، برای خدا زندگی کردن، برای خدا مهربانی کردن و الی ما شا الله ...مردم شریف ایران در پی هشت سال دفاع مقدس متوجه شدند که اگر اتحادشان را از دست ندهند هیچ کشور و نظامی دیکتاتوری نمی تواند به آنان چیزی را احمال کند . اما متاسفانه در سال های اخیر ملاحظه می شود که بسیاری از مقامات و مسئولین کشوری در جهت منافع مادی خود در جهت تشکیل حذب هایی پا فشاری می کنند که خدا می داند چه انرژی از جامعه اسلامی سلب می کند و با چه شدتی نظام را دگرگون می کند . خیلی از نامزدهای انتخاباتی که در انتخابات خود موفق نمی شوند حزب هایی تشکیل می دهند که تنها تلاشی که از آنان نمی بینیم تلاش در جهت رضایت خداوند است .  ای مسئولین محترم مگر حزب به غیر از حزب الله است ؟ لعنت بر دهان کسی که بگوید در جامعه اسلامی حذب به غیر از حزب الله است !! چرا به توصیه های مقام معظم رهبری عمل نمی کنید ایشان بارها و بارها در خطبه های خود تکرار می کنند که آن چه باعث می شود دشمن در دل جامعه اسلامی نفوذ نکند وحدت و یکپارچگی است ؟برخی از  شما مسئولین می خواهید جریانات تاریخی گذشته را دوباره تکرار کنید ؟ چرا از تاریخ عبرت نمی گیرید ؟ آیا مسلمان بودن فقط شعار دادن است ؟ وقتی نوبت به عمل کردن می رسد شعار های خود را فراموش می کنید ؟ ... بیایید در هر جا که هستیم و هر پست و مقامی که داریم تنها در جهت رضای خداوند تلاش کنیم و دست دشمنان اسلام عزیز را از کشورمان کوتاه کنیم تا همه مسلمین از همیشه بهار اتّحاد لذّت ببرند ان شا الله .                                                                         اللهم عجل لولیک الفرج  ....

 

راه جلوگیری از تنگدستی

                            << بسم الله الرحمن الرحیم >>

قالَ مولانا امام علی(ع) : ما عالَ مَنِ اقتَصَدَ   (حکمت 140 فی الکتاب نهج البلاغه )

ترجمه : كسى كه در خرج كردن ميانه روى كند، تنگدست نمى شود.

شرح : بهترين راه ، براى داشتن يك زندگى آسوده و راحت ، ميانه روى در خرج كردن است . و اين ، راهى هست كه در اسلام و قرآن به ما مى آموزند. خداوند، در قرآن كريم ، به مؤ منان ميفرمايد: كه در زندگى ميانه رو باشند. نه آنقدر خسيس باشند و كم خرج كنند كه حتى آسايش خود و خانواده شان خراب شود. و نه آنقدر ولخرج باشد و مال خود را دور بريزند كه به فقر و تنگدستى دچارشوند.
سخن امام عليه السلام نيز به ما مى آموزد: انسان ، هر قدر هم كه درآمد زياد داشته باشد،اگر در خرج كردن اندازه نگه ندارد، در آمدش تمام مى شود، و خودش نيز تنگدست و محتاج مى شود، اما كسى كه عقل معاش دارد پولش ‍ را به اندازه خرج مى كند، هيچگاه تنگدست و محتاج نخواهد شد.

اللهم عجل فرج مولانا امام المهدی القائم (ع)

مسئولیت وعده

                                            << بسم الله الرحمن الرحیم>>

 بعضا برای همگی انسان ها اتفاق افتاده است که وعده ای به شخصی داده باشند که یا به آن وعده عمل کرده اند و یا خدایی نا کرده خلف وعده نموده اند . مولا علی (ع) در مورد مسئله وعده حدیثی بسیار ارزنده و کامل بیان فرمودند . که در عین کوتاه بودن بسیار فصیح و شگفت انگیز است .

مسئله وعده و مسئولیت آن مسئله ای است که اگر حل شود بسیاری از مشکلات کنونی و آینده جامعه نیز حل خواهد شد و عمل به حدیث مولا علی(ع) می تواند بار درست عمل نکردن به  این مسئله را از روی دوش همه انسان ها چه مسلمان و چه غیر آن بردارد .

حکمت 336 فی الکتاب نهج البلاغه قال علی (ع) : المَسئولُ حُرُّ حَتّی یَعِدَه

ترجمه : كس كه از او درخواستى مىشود، تا زمانى كه وعده انجامش را نداده باشد، آزاداست .
شرح : اسلام ، درباره وفاى به عهدسفارش بسيار كرده است . تا جايى كهگفته مى شود: يكى از تفاوتهاى مسلمان با ديگران ، در اين است كه مسلمان ، وقتى براى انجام كارى قول بدهد، ديگر به هيچ قيمتىنبايد از انجام قولوعده خود، شانه خالى كند.
بدين ترتيب ، مسلمان بايد به شدت مراقب قول و قرارهاى خود باشد، و بابى توجهى به عهد ووعده هايش ، خود را نسبت به دستورهاى اسلام ، بى اعتناء نشان ندهد.
پس هرگاه ، كسى از شما در خواستى كرد، نبايد نسنجيده و بدون انديشه وحساب ، و عده انجامآن را بدهيد. بلكه بايد به خوبى فكر كنيد و ببينيد كه آيا توانايى انجام آن را داريد يا نه . چون اگر وعده يى بدهيد و بعد، ازعهده انجامش برنيائيد، كسى كه به او وعدهداده ايد، به اطمينان قول شما، در انتظار كمك و مساعدت شما مى ماند، و براى حل مشكل خود، دست به اقدام ديگرى نمى زند و اگرشما وعده خود را انجام ندهيد، ممكن است بهآن شخص و زندگى فردى و خانوادگى و اجتماعى اش ، لطمه هاى جبران ناپذير وارد آيد و مسلمان مؤ من ، هرگز راضى نمى شود تابرادر و خواهر دينى اش ، بخاطر بدقولىاو، لطمه ببيند.
امام عليه السلام ، براى آن كه ارزش و اهميت خوش قولى ، و زشتى بدقولى را نشان دهد،در اين كلام ، موضوع را به شكل تازه يى مطرح كرده است . حضرت مى فرمايد: وقتى از شما درخواستى مى شود، تا زمانى كه قول انجامش را نداده ايد، آزاد هستيد كه انجامآن كار را قبول كنيديا قبول نكنيد. اما همينكه وعده انجامش را داديد، ديگر آزاد نيستيد، بلكه خود را به صورت بنده كسى درآورده ايد، كه بايد برايشكارى انجام بدهيد.
يعنى انسان ، در برابر قول و قرارى كه مى گذارد، آنقدر مسئوليت پيدامى كند كه گويى بهصورت بنده قول و عهده خود در آمده است ، و هيچ چاره يى ، جز انجام آن ندارد..

اللهم عجل فرج مولانا مهدی (ع) .