|
راه راست
|
||
|
((جاءَ اَلحَقُّ وَ زَهَقَ الباطِلُ اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهوقاً)) |
قالَ رَسولُ الله (ص) : (( نَجاهُ المومِنُ مِن حِفظِ لِسانِهِ ))سفینه البحار ج ص 5102
پیامبر اکرم (ص)فرمودند : ((نجات مومن به حفظ زبان است ))
قالَ امیر المومنین (ع) :(( إحذَروا اللّسانَ فإِنَّهُ سَهمٌ یُخطی ))غرر الحکم ج 3 ص 271 چاپ دانشگاه
علی (ع) فرمود : (( از زبان حذر کنید (متوجه زبان باشید ) ، زیرا آن تیری است که خطا می کند )).
قالَ الصّادقُ (ع): (( أَن تَقولَ فی أَخیکَ ما سَتَرَهُ اللهُ عَلَیه ِ ...وَ البُهتانُ أَن تَقولَ فیهِ ما لَیسَ فیه ))اصول کافی ج 4 ص 153
امام صادق ( ع ) فرمود : (( غیبت این است که درباره برادرت بگویی آنچه را که خدا از او پرده پوشی کرده و بهتان این است که درباره او بگویی آنچه در او نیست ))
غیبت از رذایل اخلاقی و از اوصاف نا پسند ، و از گناهان کبیره و از علایم ضعف ایمان و نشانه شیطنت و به فرموده حضرت سیّد الشّهداء (ع) ، نان خورشت سگان دوزخ است .
چه شخصیتهایی بسیار ارزنده ای را که با زبان پلید غیبت کنندگان در هم شکسته ، چه آبروهای محترمی را که غیبت بر باد نداده ، چه انسان های با منفعت و فعالی را که غیبت خانه نشین نکرده ، چه اموال پاک و ارزنده ای را که غیبت از دست صاحبش بیرون نبرده و مالکش را به خاک سیاه ننشانده ، چه جنگ ها که به وسیله غیبت بر پا نشده ، چه خانمان هایی که غیبت بر باد نداده ، چه دوستی های شیرینی را که غیبت به دشمنی مبدل نساخته ،آه از این گناه ، وای بر این زبان ، داد از این معصیت ، فریاد از این آلودگی که ایمان ها بر باد داده و خیانت ها به بار آورده است .
تمام مردم می دانند غیبت گناه است ، همه مسلمانان آگاهند که غیبت معصیت است ، همه مومنین مطلعند که غیبت مساوی با خوردن گوشت برادر مرده مومن است ، ولی با کمال تعجّب و تاسف خیلی به این گناه خطرناک آلوده اند .
نقل شیرین خانواده ها غیبت است ، شروع اکثر جلسات با غیبت است ، نشست و بر خاست خیلی از افراد با غیبت است .
ای وای بر غیبت کنندگانی که غیبت می کنند اما بعد از آنکه فهمیدند غیبت کرده اند به جای آنکه به درگاه الهی استغفار کنند گناه خود را توجیه می کنند و اکثرا می گویند این که غیبت نبود ، صحبت بود و کار زشت خود را توجیه می کنند ، وای بر شما غیبت کنندگان و هزاران وای بر تویی که بعد از گناه گناه خود را به بی گناهی توجیه می کنی می دانی چرا هزاران وای برآنان است که اینگونه اند حدیث زیر مسئله را مشخص می کند :
در بحار نقل شده که مردی به حضور علی (ع) شرفیاب شد و در ضمن چند سوال نقل کرد : این چیست که از آسمان بزرگتر است ؟؟؟
حضرت فرمود : (( البُهتانُ علَی البَری ءِ أَعظَمُ مِنَ السَّماء))
(( گناهی را به بی گناهی نسبت دادن از آسمان بزرگتر است ))
نقل سخنان از رساله حقوق امام سجاد (ع) علی محمد حیدری نراقی
قالَ الصّادِقُ (ع): إذا بَعَثَ اللهُ مومِنَ مِن قَبرِهِ خَرَجَ مَعَهُ مِثالٌ یَقدِمُهُ أمامَه کُلَّما رأیَ المومِنُ هولاً مِن احوالِ یَومِ القیامه قالَ لَهُ المِثالُ :
لا تَفزَع وَ لا تَحزَن و أَبشِر با السُّرور وَ الکَرامَتِ مِنَ اللِه عزَّوَجَلَّ حَتّی یَُقِفَ بَینَ یَدَی ِ الله ِ عَزّ َوَجَلَّ فَیُحاسُبُهُ حِساباً یَسیراً وَ یأمُرُ بِهِ إلی الجَنَّهِ وَ المِثالُ أمامَه ، فَیَقولُ لَهُ المومِنُ یَرحَمُکَ الله نِعمَ الخارِجُ حَرَجتَ مَعِیَ مِن قَبری وَ ما زِلتَ تُبَشِّرُنی بالسُّرورِ و َ الکَرامه مِنَ اللهِ حَتّی رأَیتُ ذلِکَ فَیَقولُ : أنا السّرورُ الّذی کُنتَ أدخَلتَ عَلی أخیکَ المومِنِ فی الدّنیا خَلَقَنِیَ الله ُ عَزَّوَجَلَّ مِنهُ لِاُبَشِّرُکَ .
امام صادق ( ع ) فرمود : (( چون خدا مومن را از قبرش بر انگیزد ، تمثالی با او خارج شود که در جلو او راه رود ، هرگاه مومن یکی از هراس های روز قیامت را ببیند ، آن تمثال به او گوید نترس و غم مخور ، تو را مژده باد با شادی و کرامت خدای عز و جل تا در برابر خدای عز و جل بایستد ، خدا هم از او به آسانی حساب کشد و به سوی بهشتش فرمان دهد و تمثال در جلویش باشد . مومن به آن مثال گوید چه خوب کسی بودی تو که از گور همراه من در آمدی و همواره مرا به شادی و کرامت خدا مژده دادی تا آن را دیدم . سپس گوید تو کیستی ؟ گوید من آن شادی هستم که در دنیا به برادر مومنت رسانیدی ، خدای عز و جل مرا از آن شادی آفرید تا تو را مژده دهم )) اصول کافی ج 3 ص 289
امام محمد باقر ( ع ) : پیامبر ( ص ) چون ماه رمضان فرا می رسید به نماز خود می افزود ، من نیز به آن می افزایم ، شما نیز بیافزایید .
حضرت علی ( ع ) : پیامبر اکرم ( ص ) موقع گفتن تکبیره الاحرام و همچنین هنگام گفتن تکبیر برای رکوع و نیز هنگامی که سر از هر رکوع بر می داشت ، دست ها را تا برابر گوش ها بلند می کرد .
امام محمّد باقر (ع) : پیامبر اکرم (ص) در نماز ((بسم الله الرحمن الرحیم )) را آشکار می کرد و صدایش را به آن بلند می نمود .
حضرت علی ( ع ) : هرگاه به پیامبر در نماز حالت خمیازه دست می داد ، دست راستش را جلوی دهان می گرفت .
روایت شده محبوب ترین نماز ها نزد پیامبر (ص) نمازی بود که بر آن مداومت شود اگر چه مختصر باشد و آن حضرت چون شروع به خواندن نمازی می کردند بر آن مداومت می کردند .
امام صادق ( ع) : قنوت در تمام نماز ها ( در رکعت دوم پیش از رفتن به رکوع ) سنّت لازمی است .
و براءبن عازب گوید : پیامبر اکرم( ص ) هیچ نماز واجبی را بدون قنوت انجام نمی دادند .
امام صادق ( ع) : در روزهای بسیار گرم چون موذن برای گفتن اذان نماز ظهر اجازه می خواست پیامبر (ص) می فرمود : أبرِد أبرِد ..(( بگذار هوا خنک شود ..بگذار هوا خنک شود ))
پیامبر اکرم ( ص ) هرگاه در نماز کسی به خدمتش می آمد و در کنارش می نشست ، به خاطر او نماز را کوتاه می کرد و متوجه او می شد و می فرمود : آیا حاجتی داری ؟ پس از ؟آنکه حاجات او را بر می آورد .مجدّداً به نماز می پرداخت .
امام رضا (ع) : پیامبر(ص) در روز اول ماه محرم ، دو رکعت نماز می خواندند . (منابع: بحار الانوار /سنن النبی )
قالَ علیُ (ع) : کََم مِن صائِم لَیسَ لَهُ مِن صِیامِهِ إلّا الجُوعُ وَ الضَّمَأُ وَ کَم مِن قائِمٍ لَیسَ لَهُ مِن قِیامِهِ إلّا السَّحَرُ وَالعَناءُ حَبَّذا نَومُ الأکیاسِ وَ إِفطارُهُم !(حکمت 145 نهج البلاغه )
خیلی جالب است
اولاً : شعری که راجع به آن صحبت شد اصلا از فردوسی نیست بلکه از سعدی است ولی اکثر مخاطبان آنقدر روی فردوسی تعصّب داشته اند که معروفترین بیت از اشعار جهان را از آن فردوسی دانستند و فقط یکی از دوستان بدان اشاره فرمودند .
ثانیاً : متاسفانه تعصب روی انتقادات درست به شاعران آنقدر زیاد است که هیچ کس جرات ندارد بگوید بالای چشم فلان شاعر ابرو است ولی این همه انتقاد نادرست به ائمه اطهار (ع) می شود در حالیکه اکثراً خاموش مانده اند و باز هزاران هزار تأسف که بعضی ها طرفدار و جانب دار حرف های دور از حقیقت و نادرست در مورد این بزرگواران می شوند .
دوستان من چندین سال قبل در کشور همسایه (عربستان )عدّه ای دختران خود را زنده به گور می کردند ، عدّه ای بت ها را می پرستیدند و....و اگر می پرسیدیم چرا ؟؟ در جواب می گفتند چون پدران ما در این روش بوده اند یا چون همه این کار را می کنند ، ما هم می کنیم !! مثال امروز آن اینست : (( خواهی نشوی رسوا هم رنگ جماعت شو ))
یعنی دین و اعتقادات تعطیل بچسبیم به این ضرب المثل !!
خاتمه را به آیه ای از قرآن مزیّن می کنم :
(( فَبَشِّر عِبادَ الّذین یَستَمِعون قَول وَ یَتبِعون أحسَن ))
قالَ الرَِضا (ع) : (( لا یَتُمُّ المَعروفُ إلّا بَثَلاثِ خِصالٍ تَعجیلهِ وَ تَصغیرِهِ وَ سَترِهِ فَإذا عَجَّلتَهُ هَنَّأتَهُ وَ إذا صَغَّرتَهُ عَظَّمتَهُ وَ إِذا سَتَرتَهُ أَتمَمتَهُ ))
امام صادق ( ع ) فرمودند : (( مومن برادر مومن است و همگی به منزله اعضای یک پیکرند ، که اگر عضوی از آن به درد آید ، دیگر عضو ها را نماند قرار ، و ارواح همگی آن ها از روح واحدی گرفته می شوند )).اصول کافی ج 2 ص 133
آقای فردوسی دزدی ادبی بسیار زیبایی انجام دادین ، و آنقدر زیبا بود که سر در سازمان ملل این شعررو نصب کردند خوب معلومه کلام که از مولا باشه دزدی کردن ازش باعث معروف شدن هم میشه !!
قالَ رَسولُ الله (ص) : (( ألا وَ من مشی إلی مَسجِدِ یَطلُبُ فیهِ الجَماعَهَ کانَ لَهُ بِکُلِّ خُطوَهٍ سَبعونَ ألفَ حَسَنَهٍ وَ مَحا اللهُ عَنهُ سَبعینَ أَلفَ سَیِّعَهٍ وَ یَرفَعُ لَهةُ مِنَ الدَّرَجاتِ مِثلَ ذلِکَ وَ عِن ماتَ و َ هُوَ عَلی ذلِکَ وَکَّلَ الله عَزَّ وَ جَلَّ بهِ سَبعینَ أَلفَ مَلَکٍ یَعودونَهُ فی قَبرِهِ وَ یوئنسونَهُ فی وَحدَتِهِ وَ یَستَغفِرونَ لَهةُ حَتّی یُبعَثَ ))مکارم الاخلاق ج 2 ص 375
قالَ رَسولَُ الله (ص) : (( وَ الّذی نَفسی بِیَدِهِ لَو اَنَّ رَجُلً غَشِیَ امرَاَتهُ وَ فی البَیتِ صَبیُّ مَستَیقِظُ یَراهُما وَ یَسمَعُ کَلامَهُما وَ نَفَسَهُما ما اَفلَحَ أبَداً إِن کانَ غُلاماً کانَ زانیاً أَو جاریهً کانَت زانِیَهً ))
رسول خدا (ص) فرمود : (( به خدا قسم اگر مردی با همسر خود بیامیزد و در اطاق بچّه بیداری آن دو را در حال آمیزش ببیند ، سخنان آنها و همچنین صدای تنفّسشان را بشنود ، آن طفل هرگز رستگار نخواهد شد ، اگر دختر باشد یا پسر ، سرانجام به زناکاری آلوده می شود ))وسائل ج 5 ص 16
قالَ الصّادِقُ ( ع ) : مَن نَظَرَ إلی امرَاهٍ فَرَفَعَ بَصَرُهُ إلی السَّماءِ اَو غَضَّ بَصَرَهُ لَم یَرتَدَّ اِلَیهِ بَصَرُهُ حَتّی یُزَوّجُهُ الله مِنَ الحُورِ العینِ .
ناگفته نماند این مسئله در مورد زنان هم مصداق دارد .چشم پوشی زنان از مردان نیز به همین صورت از جانب ائمه(ع) سفارش گردیده است و دارای پاداش عظیم است .
اِنَّ امراهُ ساَلَت ابا جعفَر (ع ) فَقالَت : اصلَحَکَ اللهُ انّی مُتَبَتِّلَت.فَقالَ لَها : (( و َ ما التَبَتُّلُ عِندَکِ ؟)) قالَت : لا عُریدُ التَّزویجُ ابَدًا..قالَ(( وَلِمَ ))؟ قالَت : اَلتَمِسُ فی ذلکَ اَلفَضل . فَقالَ : (( اِنصَرِفی فَلو کانَ فی ذلک َ فَضل لَکانَت فاطِمَه اَحَقَّ بهِِ مِنک اِنَّه لَیسَ اَحَد یَسبَقُها إلی الفَضل )) بحار الانوار ج 100 ص 219
مولا ی ما علی ( ع ) فرمود : مردم ! شما را به یاد آوری مرگ ، سفارش می کنم ، از مرگ کمتر غفلت کنید ، چگونه مرگ را فراموش می کنید در حالی که او شما را فراموش نمی کند ؟
و چگونه طمع می ورزید در حالی که به شما مهلت نمی دهد ؟؟
مرگ گذشتگان برای عبرت شما کافی است ، آن ها را به گورشان حمل کردند ، بی آنکه بر مرکبی سوار باشند ، آنان را در قبر فرو آوردند بی آنکه خود در آن فرو روند .چنان از یاد رفته اند گویا از آباد کنندگان دنیا نبوده اند و آخرت همواره خانه شان بود !
آنچه را وطن خود می دانستند ، از آن رمیدند ، و در آن جا که از آن می رمیدند آرام گرفته اند ، و از چیز هایی که با آن مشغول بودند جدا شدند ، و آن جا را که سر انجامشان بود ضایع کردند .
اکنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دوری کنند ، و نه می توانند عمل نیکی بر نیکی های خود بیفزایند . به دنیایی انس گرفتند که مغرورشان کرد ، چون به آن اطمینان داشتند سر انجام مغلوبشان کرد .(خ 189 نهج البلاغه )

مولایمان علی ( ع ) فرمود : دانش بهتر از مال است زیرا علم نگهبان توست ، و مال را تو باید نگهبان باشی .
مال با بخشش کاستی پذیرد و علم با بخشش فزونی گیرد ،و مقام و شخصیّتی که با مال بدست آمده با نابودی مال نابود می گردد.
،شناخت علم راستین (علم الهی ) آیینی است که با آن پاداش داده می شود ،و انسان در دوران زندگی با آن خدا را اطاعت می کند ، و پس از مرگ نام نیکو به یادگار بگذارد.
دانش فرمانروا و مال فرمانبر است .(قسمتی از حکمت 147 نهج البلاغه )![]()
روایت شده از معصومین علیهم السلام که آدمی که در روز جمعه هشت رکعت نماز بگذارد یعنی بعد از هر 2 رکعت سلام بگوید . 4 رکعت آن را هدیه حضرت رسول الله ( ص ) و چهار رکعت دیگر را هدیه حضرت فاطمه ( س ) بکند و در روز شنبه 4 رکعت بخواند و هدیه حضرت امیر المومنین (ع ) گرداند و همچنین هر روز از هفته را چهار رکعت بخواند و هدیه به امامی بکند تا آنکه بعد از یک هفته دوباره به روز جمعه برسد و باز 4 رکعت به رسول الله ( ص ) هدیه کند و 4 رکعت به حضرت فاطمه ( س ) و هفته دوم را ادامه دهد تا در آخر هفته، 4 رکعت آخر را به امام زمان (عج) هدیّه کند . و ما بین هر دو رکعت از این نماز ها این دعا را بخواند :
((الّلهُمَّ اَنتَ السََّلامُ و مِنکَ السَّلام ُ وَاِلَیکَ یَعود ُالسَّلامُ حَیِّنا رَبَّنا مِنکَ بِِاالسَّلامِ اللّهُمَّ اِنَّ هذَِهِ الرَّکَعاتِ هدِیِّهُُُُ مِنّا اِلی وَلِیّکَ فلان فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ بَلّغهُ اِیّاها وَاَعطِنی اَفضَلَ اَمَلی وَ رَجائی فیکَ وَ فی رَسولِکَ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ الِهِ وَ فیه.))
معنی دعا : بار خدایا توئی سلام و از تو است سلام و به سوی تو برگردد سلام، ارزانی دار به ما پروردگارا از خود سلام ،
بار خدایا این رکعت ها هدیّه است از ما ها به دوستت فلان رحمت فرست بر محمّد و آلش و برسان به او اینرا و بده به من بهترین آرزوهایم را و امید مرا از خودت واز رسولت رحمت تو به او و آلش و از او .
یادآوری : نماز های مستحبّی همگی دو رکعت دو رکعت خوانده می شود .
نکته : در دعای بالا نمازگزار باید جای فلان نام معصوم علیه السلام را به زبان بیاورد .
منبع : کتاب معراج المومن ص 112 چاپ قدیم
درود خدا بر او فرمود : با مردم به هنگام دیدار و در مجالس رسمی و در مقام داوری ،گشاده رو باش و از خشم بپرهیز ، که سبک مغزی ، به تحریک شیطان است، و بدان آنچه تو را به خدا نزدیک می سازد ، از آتش جهنّم دور ، و آنچه تو را از خدا دور می سازد ،به آتش جهنّم نزدیک می کند. (نهج البلاغه نامه ها )
به تو خيانت مي كنند ، تو مكن .
تو را تكذيب مي كنند ، آرام باش .
تو را مي ستايند ، فريب مخور .
تو را نكوهش مي كنند ، شكوه مكن .
مردم شهر از تو بد مي گويند ، اندوهگين مشو .
همة مردم تو را نيك مي خوانند ، مسرور مباش .
آنگاه تو از ما خواهي بود .
حضرت امام محمد باقر (ع)
|
|