|
راه راست
|
||
|
((جاءَ اَلحَقُّ وَ زَهَقَ الباطِلُ اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهوقاً)) |
از حضرت امیر معنای ( ( لا حول و لا قوت الا بالله ) ) را پرسش نمودند .
حضرت فرمودند : معنایش این است که ما در قبال خدا چیزی نداریم جز آنچه او به ما داده ، پس هرگاه به ما چیزی ارزانی بدارد که در حقیقت مالک اصلی هم خود اوست ما را درباره آن به دستوراتی تکلیف کند و هرگاه آن را از ما گرفت ، تکلیفش را از ما بر می دارد .((برگرفته از کتاب قضاوات علی ( ع ) نوشته آیت الله شوشتری ))
مردی از حضرت امیر ( ع ) پرسید بالا بردن دستها در هنگام گفتن تکبیره الحرام چه معنی دارد ؟
حضرت پاسخ دادند : معنایش این است که خدا بزرگتر است ، یکتا و یگانه است .
مانندی ندارد با کف دستها لمس نمی شود . با حواس و ادراکات درک نمی گردد، باز پرسید کشیدن گردن در حال رکوع چه معنی دارد؟ فرمود : معنایش این است که به خدا ایمان آوردم اگرچه گردنم را بزند !
پرسید معنای سجده اول چیست ؟
فرمود : معنایش این است که، خدایا تو ما را از زمین آفریده ای و معنای برداشتن سر از سجده این است که خدایا تو ما را از زمین بیرون آورده ای !
و معنای سجده دوم این است که : خدایا تو ما را به زمین بر می گردانی ...!
و معنای برداشتن سر از سجده دوم این است که تو ما را بار دیگر از زمین بیرون می آوری .
پرسید گذاشتن پای چپ بر پای راست در حال تشهد چه معنی دارد ؟ فرمود : معنایش این است که خدایا باطل را از میان بردار و حق را ثابت و استوار نگهدار .((برگرفته از کتاب قضاوات علی ( ع ) نوشته آیت الله شوشتری )).
و نیز رسول اکرم فرمودند : کسی که آیت الکرسی را بعد از هر نماز بخواند بین او و بهشت جز مرگ فاصله ای نخواهد بود !!
فليعمل كل امرء منكم بما يقرب به من محبتنا,وليتجنب ما يدنيه من كراهيتنا و سخطنـا, فـان امـرا يبغته فجـاه حيـن لا تنفعه تـوبه, و لا يتجيه مـن عقـابنــا ندم على حوبه
هريك از شما بايد به آنچه كه او را به دوستى ما نزديك مى سازد,عمل كند واز آنچه كه خـوشايند ما نبـوده وخشـم ما در آن است, دورى گزيند, زيرا خـداوند به طور ناگهانى انسان را مى گيرد, در وقتى كه توبه برايـش سودى ندارد وپشيمانى او را از كيفـر مـا به خـاطـر گنـاهـش نجـات نمـى دهــد.
بحارالانوارج 53,ص 176 ( درود بر ائمه علیه السلام)
نقل از اخلاق نبوی
دیشب وقتی آخوند مسجد حاج آقا سید محمود مدرسی نماز شب چهارم ماه رجب المرجب رو گفت و بعد از ثواب این نماز گفت یه سری از نمازگزارا انقذر از این لطف الهی و این فرصت تقرب به درگاه باری تعالی خوشحال شدند که اشک امید تو چشمای بیشترشون جاری شد باور کنین اغراق نمی کنم بزارین از ثواب نماز شب چهارم رجب بگم تا ببینین اون نمازگزارا حق داشتن گریه کنن یا نه ؟!1
نماز روز چهارم رجب 100 رکعت یعنی 50 نماز 2 رکعتی زیاد نا امید مباش بزار ثوابشو بهت بگم بد میبینی که خدا چقدر کریم و بخشندست :
رکعت اول بعد از حمد قل اعوذوا برب الفلق.......
و رکعت دوم بعذ از حمد قل اعوذ برب الناس ......رو می خونیم حالا ثواباش :
1- خداوند پس از خواندن این نماز از هر آسمان ( 7 آسمان داریم ) فرشته ای به زمین میفرسته و تا روز قیامت به صورت ممتد برای اون بنده ثواب می نویسن بدون کوچکترین وقفه ای تا روز قیامت در دفتری ثواب می نویسن ( بشمارین تعداد ثواباشو )
2- در روز محشر بعد از آنکه دوباره زنده شدین چهرتون همچون ماه شب چهارده درخشان و روحانی خواهد بود ( قربون کرمش)
3- نامه عملتو میدن به دست راستت یعنی از اصحاب یمین خواهی بود
( البته یه چیزیم اضافه کنم که شرط همه این ثوابا اینه که در ادامه زندگیت همینگونه در راه راست قدم بردارین و شرک نورزین خدایی نا کرده ) باشد که همگی ما رستگار باشیم ان شاء الله (حالا شما گریتون نگرفت به خاطر این دریای کرم و رحمانیتش ؟؟؟)
البته دوستان من این نماز وقت مخصوص شب چهارمه و هر شب نماز خاص خودش رو داره ان شاء الله سال بعد هر کی نخونده بخونه .
عمر خلیفه بود ! جوانی از یهود بر او وارد گردید و در هنگامی که عمر در مسجد الحرام نشسته و گروهی از مردم به دورش حلقه زده بودند ! جوان یهودی گفت : مرا به داناترین مردم نسبت به خدا و پیامبر خدا و کتاب خدا رهبری کن !؟ عمر با دست به علی ( ع ) اشاره کرد . جوان یهودی به نزد علی ( ع ) آمده و پرسشهای خود را مطرح کرد و از جمله آنها این سه سوال بود : (( یا علی مرا آگاه کن از اول درختی که روی زمین روئیده شده ، اول چشمه ای که بر روی زمین جاری شده و اول سنگی که بر روی زمین قرار گرفته است ؟ ))
حضرت امیر علیه السلام به وی فرمود : اما سوال تو از اول درخت : یهودیان می گویند درخت زیتون بوده و لکن دروغ گفته اند ، بلکه اولین درخت نوعی از درخت خرما بوده که حضرت آدم آن را از بهشت آورده و آن را در زمین کاشته و تمام نخل های روی زمین از آن به عمل آمده است .
اما سوال تو از اولین چشمه : یهودیان می گویند آن چشمه ای است که در بیت المقدس در زیر سنگ معینی قرار دارد و لکن دروغ گفته اند ، بلکه اول چشمه آب حیات بوده که هرکس از آن بیاشامد همیشه زنده خواهد ماند و حضرت خضر که به عنوان پیشرو ذوالقرنین در تاریکی شد از آن آشامید و ذوالقرنین هر چه جسنجو کرد اثری از آن ندید ! ( که به گفته روایات حضرت خضر هنوز هم زنده است )
اما سوال از اول سنگ : یهودیان می گویند سنگی است که در بیت المقدس فرار دارد و لکن دروغ گفته اند بلکه اول سنگ حجر الاسود بود که حضرت آدم آن را از بهشت همراه خود آورد و در رکن قرار داد و مردم آن را زیارت می کنند و حجر الاسود از برف هم سفیدتر بوده ولی در اثر معاصی و گناهان مردم این چنین سیاه شده است .( به امید سکنی گزیدن در بهشت یا علی )
جاهلان و آدمیان دوران زندگی حضرت علی (ع) بدین دلیل که از سر جهل، حضور مولا علی را عین معجزه نمی دیدند، گاهاً از امیرمومنان تقاضاهایی می کردند تا عقل پرایراد خود بقبولانند، علی، امیرمومنان است.
به گزارش سرویس دین و اندیشه خبرگزاری «انتخاب»، نقل است که برخی می پرسیدند، «علی، برای آن که ما سخنانت را باور کنیم، بگو که موهای من چند تا است!»، یا گروهی با احاطه ی امیرالمومنین از ایشان می خواستند «خطبه های بی نقطه یا بدون الف» به زبان آورند که اعجاز کلامی امیر بیان، آنان و دنیا را متحیر ساخت.( با تشکر از سایت خلیفت الله)
خطبه بی نقطه( ۱)
درزیر بخش کوچکی از این اعجاز کلامی علی علیه السلام می آید
الحَمدُ لِلّهِ أهلِ الحَمدِ وَ أحلاهُ، وَ أسعَدُ الحَمدِ وَ أسراهُ، وَ أکرَمُ الحَمدِ وَ أولاهُ.
الواحدُالأحَدُ الصَّمَدُ، لا والِدَ لَهُ وَ لا وَلَدَ.
سَلَّطَ المُلوکَ وَ أعداها، وَ أهلَکَ العُداةَ وَ أدحاها، وَ أوصَلَ المَکارِمَ وَ أسراها، وَ سَمَکَ السَّماءَ
وَ عَلّاها، وَ سَطَحَ المِهادَ وَ طَحاها، وَ وَطَّدَها وَ دَحاها، وَ مَدَّها وَ سَوّاها، وَ مَهَّدَها وَ وَطّاها، وَ
أعطاکُم ماءَها وَ مَرعاها، وَ أحکَمَ عَدَدَ الاُمَمِ وَ أحصاها، وَ عَدَّلَ الأعلامَ وَ أرساها.
الاِلاهُ الأوَّلُ لا مُعادِلَ لَهُ، وَلا رادَّ لِحُکمِهِ، لا إلهَ إلّا هُوَ، المَلِکُ السَّلام، المُصَوِّرُ العَلامُ، الحاکِمُ
الوَدودُ، المُطَهِّرُ الطّاهِرُ، المَحمودُ أمرُهُ، المَعمورُ حَرَمُهُ، المَأمولُ کَرَمُهُ.
عَلَّمَکُم کَلامَهُ، وَ أراکُم أعلامَهُ، وَ حَصَّلَ لَکُم أحکامَهُ، وَ حَلَّلَ حَلالَهُ، وَ حَرَّمَ حَرامَهُ.
وَ حَمَّلَ مُحَمَّداً (صَلَّ اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) الرِّسالَةَ، وَ رَسولَهُ المُکَرَّمَ المُسَدَّدَ، ألطُّهرَ المُطَهَّرَ.
أسعَدَ اللهُ الاُمَّةَ لِعُلُوِّ مَحَلِّهِ، وَ سُمُوِّ سُؤدُدِهِ، وَ سَدادِ أمرِهِ، وَ کَمالِ مُرادِهِ. أطهَرُ وُلدِ آدَمَ مَولوداً، وَ
أسطَعُهُم سُعوداً، وَ أطوَلُهُم عَموداً، وَ أرواهُم عوداً، وَ أصَحُّهُم عُهوداً، وَ أکرَمُهُم مُرداً وَ کُهولاً.
صَلاةُ اللهِ لَهُ لِآلِهِ الأطهارِ مُسَلَّمَةً مُکَرَّرَةً مَعدودَةً، وَ لِآلِ وُدِّهِمُ الکِرامِ مُحَصَّلَةً مُرَدَّدَةً ما دامَ
لِالسَّماءِ أمرٌ مَرسومٌ وَ حَدٌّ مَعلومٌ.
أرسَلَهُ رَحمَةً لَکُم، وَ طَهارَةً لِأعمالِکُم، وَ هُدوءَ دارِکُم وَ دُحورَ، عارِکُم وَ صَلاحَ أحوالِکُم، وَ
طاعَةً لِلّهِ وَ رُسُلِهِ، وَ عِصمَةً لَکُم وَ رَحمَةً.
اِسمَعوا لَهُ وَ راعوا أمرَهُ، حَلِّلوا ما حَلَّلَ، وَ حَرِّموا ما حَرَّمَ، وَ اعمِدوا – رَحِمَکُمُ اللهُ – لِدَوامِ
العَمَلِ، وَ ادحَروا الحِرصَ، وَ اعدِموا الکَسَلَ، وَ ادروا السَّلامَةَ وَ حِراسَةَ مُلکِ وَ رَوعَها، وَ
هَلَعَ الصُّدورِ وَ حُلولَ کَلِّها وَ هَمِّها.
هَلَکَ وَ اللهِ أهلُ الاِصرارِ، وَ ما وَلَدَ والِدٌ لِلاِسرارِ، کَم مُؤَمِّلٍ أمَّلَ ما أهلَکَهُ، وَ کَم مالٍ وَ سِلاحٍ
أعَدَّ صارَ لِلأعداءِ عُدَّةً وَ عُمدَةً.
اَللّهُمَّ لَکَ الحَمدُ وَ دَوامُهُ، وَ المُلکُ وَ کَمالُهُ، لااِلهَ إلّا هُوَ، وَسِعَ کُلَّ حِلمٍ حِلمُهُ، وَ سَدَّدَ کُلُّ حُکمٍ
حُکمُهُ، وَ حَدَرَ کُلَّ عِلمٍ عِلمُهُ.
عَصَمَکُمُ وَ لَوّاکُم، وَ دَوامَ السَّلامَةِ أولاکُم، وَ لِلطّاعَةِ سَدَّدَکُم، وَ لِلاِسلامِ هَداکُم، وَ رَحِمَکُم وَ سَمِعَ
دُعاءَکُم، وَ طَهَّرَ أعمالَکُم، وَ أصلَحَ أحوالَکُم.
وَ أسألُهُ لَکُم دَوامَ السَّلامَةِ، وَ کَمالَ السَّعادَةِ، وَ الآلاءَ الدّارَةَ، وَ الاَحوالَ السّارَّةَ، وَ الحَمدُ لِلّهِ
وَحدَهُ.
ستایش مخصوص خدایی است که سزاوار ستایش و مآل آن است. از آنِ اوست رساترین ستایش و شیرین ترین آن و سعادت بخش ترین ستایش و سخاوت بار ترین(و شریف ترین) آن و پاک ترین ستایش و بلند ترین آن و ممتاز ترین ستایش و سزاوارترین آن.
یگانه و یکتای بی نیاز(ی که همه نیازمندان و گرفتاران آهنگ او نمایند). نه پدری دارد و نه فرزندی.
شاهان را (به حکمت و آزمون) مسلّط ساخت وبه تاختن واداشت. و ستمکاران (و متجاوزان) را هلاکت نمود و کنارشان افکند. و سجایای بلند را (به خلایق) رسانید و شرافت بخشید. و آسمان را بالا برد و بلند گردانید. بستر زمین را گشود و گسترش داد و محکم نمود و گسترده ساخت. آن را امتداد داد و هموار کرد و (برای زندگی) آماده و مهیّا فرمود. آب و مرتعش را به شما ارزانی داشت. تعداد اقوام را (برای زندگی) آماده و مهیّا فرمود. آب و مرتعش را به شما ارزانی داشت. تعداد اقوام را (برای زندگی در آن) به درستی. (و حکمت) مقرّر فرمود و بر شمار (یکایک) آنان احاطه یافت. و نشانه های بلند (هدایت) مقرّر فرمود و آنها را بر افراشته و استوار ساخت.
معبود نخستین که نه او را هم طرازی است و نه حکمش را مانعی. خدایی نیست جز او، که پادشاه است و (مایۀ) سلامت، صورتگر است و دانا، فرمانروا و مهربان، پاک و بی آلایش. فرمانش ستوده است و حریم کویش آباد (به توجّه پرستندگان و نیازمندان) است و سخایش مورد امید.
کلامش را به شما آموخت و نشانه هایش را به شما نمایاند. و احکامش را برایتان دست یافتنی نمود. آنچه روا بود حلال و آنچه در خور ممنوعیت بود، حرام شمرد.
بار رسالت را بر دوش محمّد(صلّی الله علیه و آله) افکند. (همان) رسول گرامی که بدو سروری و درستی (در گفتار و کردار و رفتار) ارزانی شده، پاک و پیراسته است.
خداوند این امّت را به خاطر برتریِ مقام و بلندیِ شرف و استواری دین او و کامل بودنِ آرمانش سعادت بخشید.
مردی یهودی نزد حضرت علی ( ع ) آمده و گفت : عددی به من بگو که بدون کسری نصف و ثلث و ربع و خمس و سدس و سبع و ثمن و تسع و عشر باشد .( منظور این است که بر تمام اعداد یاد شده قابل قسمت باشد )
حضرت به وی فرمود : اگر بگویم مسلمان می شوی ؟ گفت آری پس به وی فرمود :
اضرب ایام اسبوعک فی سنتک : یعنی روزهای هفته ات را در سالت ضرب کن یعنی 7 را در 360 ضرب کن که حاصل آن مطلوب توست .
مرد و زنی را برای دادرسی نزد عمر آوردند . مرد به زن گفت ای زنا کار !
زن در پاسخش گفت تو از من زناکارتری !! عمر دستور داد هر دو را تازیانه بزنند . اتفاقا امیر المومنین در آنجا حضور داشتند و فرمود : شتاب مکنید !!!
زن مستحق دو حد است و بر مرد حدی نیست !
جزای زن دو حد است زیرا اولا به آن مرد تهمت زده و مستوجب افتراء شده است .
ثانیا به زنای خود اقرار کرده که به مرد می گوید : تو از من زناکارتری یعنی من هم زناکارم ولی کمتر .از این جهت مستحق حد زنا هم گردیده (( به خدا قسم که علی ( ع )عدالتش عین کلمه عدالت است ))
فرمودند : سزاوار نیست که بنده ی خدا به دو خصلت اعتماد کند : تندرستی و توانگری
زیرا در تندرستی ناگاه او را بیمار بینی و در توانگری ناگاه او را تهیدست!
یکی آن که خود را فروخت و به تباهی کشاند ، و دیگری آن که خود را خرید و آزاد کرد .
ودرود بر علی (ع ) فرمود : برخی از نیکوترین خلق و خوی زنان ، زشت ترین اخلاق مردان است مانند : تکبر ، ترس و بخل : هرگاه زنی متکبر باشد ، بیگانه را به حریم خود راه نمی دهد ، و اگر بخیل باشد اموال خود و شوهرش را حفظ می کند ، و چون ترسان باشد از هر چیزی که به آبروی او زیان رساند فاصله می گیرد ( نقد نسبی بودن اخلاق در زندگی یا رلایتیویسم ) و درود خدا بر علی (ع ) فرمود : با هر انسانی دو فرشته است که او را حفظ می کنند ، و چون تقدیر الهی فرا رسد ، تنهایش می گذارند ، که همانا زمان عمر انسان سپری نگهدارنده است .
ایمان بنده ای درست نباشد جز آنکه اعتماد او به آنچه در دست خداست بیشتر از آن باشد که در دست اوست .
پیامبر فرمودند : از جبرئیل پرسیدم : نیکوترین اعمال نزد خداوند چیست فرمود : صلوات بر تو ای محمد و محبت (قلبی ) به علی ابن ابیطالب (ع )
|